Spadkobiercy Testamentu z Krzyża
Miesiąc maj rozpoczynamy uroczystością Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski. Wówczas powracają do nas słowa z ewangelii według św. Jana, nazywane Testamentem z Krzyża. A obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: «Niewiasto, oto syn Twój». Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja». I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie. (J 19, 25-27)
W testamencie odnajdujemy wskazania wielkiej wagi, zarówno dla przekazującego ostatnia wolę, jak i dla spadkobierców. W ostatnich chwilach ziemskiego życia Jezus wyraża taką wolę wobec tych, którzy są mu najbliżsi, czyli wobec Matki i umiłowanego ucznia. Matce daje syna, synowi ofiaruje Matkę. Uczeń wziął do siebie Maryję i przyjął Ją jako Matkę. Maryja stając się Matką Jana, została Matką wszystkich ludzi włączonych w zbawcze dzieło Jezusa Chrystusa. My także jesteśmy spadkobiercami Jezusowego testamentu. Jakimi jesteśmy spadkobiercami? Jak wypełniamy testament Jezusa? To pytania na które trzeba poszukać odpowiedzi.
Historia vitae magistra est, to znaczy historia jest nauczycielką życia. Spójrzmy w historię naszego narodu i powróćmy do ślubów króla Jana Kazimierza, który w katedrze we Lwowie, 1 kwietnia 1656 roku obrał Maryję za Królową Polski. „Wielka Boga Człowieka Matko, Najświętsza Dziewico. Ja, Jan Kazimierz, (…)Ciebie dziś za Patronkę moją i za Królową państw moich obieram. Tak samego siebie, jak i moje Królestwo (…)Twojej osobliwej opiece i obronie polecam, Twej pomocy i zlitowania (…) pokornie przyzywam. Ty zaś, o najlitościwsza Królowo i Pani, (…) spraw, abym u Syna Twego łaskę wypełnienia ich uzyskał.”
Wypełnieniem Jezusowego testamentu były Jasnogórskie Śluby Narodu Polskiego, których tekst został napisany przez Prymasa Tysiąclecia. Śluby te uroczyście wybrzmiały ze szczytu Jasnej Góry, 26 sierpnia 1956 roku. Przyrzekamy bronić każdego ludzkiego życia od poczęcia aż do naturalnej śmierci.Przyrzekamy dochować obyczajów chrześcijańskich i ojczystych.Przyrzekamy stać na straży nierozerwalności każdego małżeństwa.Przyrzekamy umacniać polskie rodziny. Przyrzekamy żyć w zgodzie i pokoju.Przyrzekamy walczyć z nienawiścią, przemocą i naszymi wadami narodowymi.
Historia vitae magistra est! Historia jest naszą nauczycielką. Z naszej przeszłości mamy czerpać wzorce dla wypełniania Jezusowego testamentu. Mamy je czerpać po to, by dobrze żyć teraźniejszością i mądrze budować przyszłość, jutro, które jest naszym zadaniem! Królowo Polski, przyrzekamy uczynić wszystko, co leży w naszej mocy, aby Polska była rzeczywistym królestwem Twoim i Twojego Syna, poddanym całkowicie pod Twoje panowanie, w życiu naszym osobistym, rodzinnym, narodowym i społecznym.
